ارتیاب/vâže/ذخیره واژهاشتراکهمهفرهنگ فارسی معینفرهنگ فارسی معین( اِ ) [ ع. ] ۱- ۱ - (مص م.) کسی را متهم ساختن. ۲- (مص ل.) دچار شک و تردید گردیدن، گمان داشتن.واژه قبلی: ارتکازواژه بعدی: ارتیاح