ارجال
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ارجال . [ اَ ] (ع ص، اِ) ج ِ رَجُل و رَجَل و رَجِل و رِجْل .
ارجال . [ اِ ] (ع مص ) پیاده کردن . (تاج المصادر بیهقی ). پیاده گردانیدن . ◄ فروگذاشتن . ◄ ناقه را با بچه گذاشتن . (منتهی الارب ). فروگذاشتن اشتربچه با مادر. (تاج المصادر بیهقی ). ◄ مهلت دادن . (منتهی الارب ).