اردج

اردج . [ ] (اِ) بوته ایست که در صحراها روید و در کتاب اول پادشاهان (١٩:٥) آمده که ایلیای نبی در زیر درخت اردجی خوابید و گاهی از اوقات در اوان جوع و قحطی شاخهای آن خورده میشود. (ایوب ٣٠:٤) و گاه نیز درخت مزبور را سوزانیده از آن ذغال سازند. (مزامیر ١٢٠:٤) (قاموس کتاب مقدس ).