اردمون

اردمون . [ اَ دَ ] (ع ص، اِ) ج ِ اَردَم . (منتهی الارب ).

اردمون . [ اَ دِ مُن ْ ] (از لاتینی، اِ) (از لاطینیه اَرتیمواُنیس ) دگل عقب کشتی : دهمتناز عقات البحریین بان ّ المرکب َ امالته الریح بقوتها الی احدالبرین و هو ضارب فیه فأمر رئیسهم بحطّ الشراع للحین، فلم یتحط شراع الصاری المعروف بالاردمون و عالجوه فلم یقدروا علیه لشدة ذهاب الریح به فلما اعیاهم، مزّقه الرائس بالسکین قطعاً قطعاً... وفی اثناء هذه المحاولة سبح المرکب بکلکله علی البر بسکانیه و هی ارجاه اللتان یصرف بهما و قامت الصیحة الهائلة فی المرکب فجأت الطامة الکبری و الصدعة التی لم نطق له جبراً... (رحله ٔ ابن جبیر). تردت علینا الریح الغریبة فقصفت قریة الصاری المعروف بالاردمون و القت نصفها فی البحر مع ما اتصل بها من الشراع . (رحله ٔ ابن جبیر). و شرعوا فی رفع الشراع الکبیر و اقاموا فی الاردمون شراعاً یعرف بالدلون . (رحله ٔ ابن جبیر).