ارذل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ارذل . [ اَ ذَ ] (ع ن تف ) نعت تفضیلی از رذالت . رذیل تر. خوارتر. (ربنجنی ) (مهذب الاسماء). زبون تر. (غیاث ). پست تر. اخس . دون تر. ادنی . فرومایه تر. اَشرط: ارذل ناس . ارذل قیم . ◄ ناکس تر. (غیاث ). ◄ احقر. ◄ (ص ) رذل . رذیل . ناکس . فرومایه . بلایه از هر چیزی . ◄ بسیار فرومایه و ناکس . (آنندراج ). ج، اراذل، ارذلون (مهذب الاسماء)، ارذلین .