ارزان فروش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ارزان فروش . [ اَ ف ُ ] (نف مرکب ) که ارزان فروشد. فروشنده بقیمت مناسب . سهل البیع : به بازارگان گفت چندین مکوش به افزونی ای مرد ارزان فروش . فردوسی . ولیکن تو بستان که صاحب خرد از ارزان فروشان برغبت خرد. (بوستان ).