ارزبرگ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ارزبرگ . [ اِ ب ِ ] (اِخ ) (کلمه ای است آلمانی به معنی کوه معدن ) ارتس گبیرگه . اسم سلسله ٔ جبالی است واقع بین بوهمیا و ساکسنیا که در شمال اندکی بدشت های ژرمانی تمایل یابد و بزرگترین قله ٔ آن در حدود ٤٠٠٠ قدم از سطح دریا ارتفاع دارد و سنگهای صوّانه دارد که اندکی رملی است و دارای معادن طلا و نقره و قلع و سرب و آهن و ارزیز و زیبق و زرنیخ و ذغال سنگ و خاک کوزه گری و چینی است، از هزار سال پیش این معادن استخراج میشده است .(ضمیمه ٔ معجم البلدان ). و رجوع به ارزگبیرگه شود.