ارزه گر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ارزه گر. [ اَ زَ / زِ گ َ ] (ص مرکب ) اندایش گر. گچ مالنده . (برهان ). کسی که کاهگل و گچ در جایی مالد. (برهان ) (جهانگیری ) (مؤید الفضلاء).کلاّس . (دهار). ◄ نازک کار، مقابل سِفت کار. ◄ اندیشه گر و متفکر. (شعوری از فرهنگ محمودی ). ◄ کج اندیش (؟). (نسخه ٔ میرزا).