ارزگبیرگه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ارزگبیرگه . [ اِ گ ِ گ ِ ] (اِخ ) (جبال فلزی ) این نام بسلسله ٔ مرتفعاتی که از فیشتِل گِبیرگ تا گردنه ای که بدان از اِلب به آلمان روند، امتداد دارد. طول مجموع آنها ١٣٨ هزار گز وعرض وی از ٣٠ هزار گز تجاوز نمیکند و جهت عمومی آن از جنوب غربی بشمال شرقی است . رجوع به ارزبرگ شود.