ارس

( اَ ) [ په. ] (اِ.) اشک، آب چشم.<br>

(اُ رُ) نک اروس.

(اُ) (اِ.) نام چند گونه سرو کوهی جزو تیره ناژویان که در اغلب نقاط استپی و خاتمه جنگل‌های مرطوب پراکنده‌اند، ارسا، ارجه.

( اَ ) [ په. ] (اِ.) اشک، آب چشم.

ارس . [ ] (اِخ ) نویین . از امرای مغول که در سال ٦٦١ هَ . ق . با امیرباغو و دوازده هزار سوار به سیستان شد. (تاریخ سیستان ص ٤٠٠).

ارس . [ اَ ] (اِ) اشک . (جهانگیری ). آب چشم . (صحاح الفرس ) (اوبهی ). اشک چشم . دمع. دمعة : ز آهم بود یک شراره درخش اَرَس باشداَرْس ِ مرا مایه بخش . قریعالدهر. اَرَس شد اَرْس ِ من از جستجویت . لطفی .

ارس .[ اِ ] (ع اِ) بیخ و اصل پاک . نژاد پاک . نسل طیب .

نام مردانه