ارسا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ارسا. [ اِ ] (اِ) بیخ سوسن آسمان گونست . (ذخیره ٔ خوارزمشاهی ). ایرسا. بیخ قسمی از سوسن کبود برّی . (تحفه ٔ حکیم مؤمن، ذیل سوسن ). ریشه ٔ سوسن آسمان گون . ریشه ٔ زنبق کبود.
ارسا. [ اُ ] (اِ) اُرس . رجوع به اُرس شود.