ارسطاطالیس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ارسطاطالیس . [ اَ رِ / اَ س ِ / اَ ] (اِخ ) رجوع به ارسطو شود : داشت اسکندر ارسطاطالیس کز وی آموخت علمهای نفیس . نظامی . ◄ نام شهری که ارسطاطالیس بنام خود آباد کرده بود. (مؤید الفضلاء) (برهان ) (آنندراج ). ◄ نام یکی از خادمان نوح بن منصور که برسالت نزد ابوعلی سیمجور شد. (ترجمه ٔ تاریخ یمینی ص ١٢٠).