ارسطا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ارسطا. [ ] (اِخ ) کتابی بدین نام ابن الندیم به افلاطون نسبت میدهد. (الفهرست چ مصر ص ٣٤٤) - انتهی . و در فهرست کتب ارسطو دیده نشد.
ارسطا. [ اَ رَ ] (اِخ ) بلغت رومی، به معنی ارسط باشد که معلم اول باشد. (برهان ). نام حکیمی که او را ارسطاطالیس گویند. (مؤید الفضلاء). رجوع به ارسطو شود.
ارسطا. [ اَ رِ ] (اِ) نبات بزرالبنج است . (تحفه ٔ حکیم مؤمن ). بنج . (اختیارات بدیعی ) (بحر الجواهر). بنگ .