ارچند
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ارچند. [ اَ چ َ ] (حرف ربط مرکب ) هرچند. (غیاث اللغات ) (مؤید الفضلاء) (آنندراج ). اگرچه . گرچه . وقتی که : نخواهد همی ماند ایدر کسی بباید شد ارچند ماند بسی . فردوسی . زن ارچند باچیز وباآبروی نگیرد دلش خرمی جز بشوی . اسدی .