ارکاز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ارکاز. [ اِ ] (ع مص ) یافتن رکاز در زمین . (منتهی الأرب ). یعنی بگنج و بکان رسیدن . (آنندراج ). یافتن گنج نهاده را. یافتن کان را. یافتن مال پنهان . گنج و کان یافتن . (تاج المصادر بیهقی ). ◄ صاحب رِکاز گردیدن کان . صاحب گنج یا کان شدن .
ارکاز. [ اَ ] (ع اِ) ج ِ رِکز.
ارکاز. [ اَ ] (اِ) در ((خوار))بقسمی گیاه که برگهای پرآب و ساقهای خشک دارد گویندو نام دیگر آن شور کوهی است . رجوع بشور کوهی شود.