اریم

اریم . [ اَ ] (ع اِ) کسی . شخصی . احدی . ◄ اثری . نشانی : ما به اریم ٌ؛ نیست در آن کسی و نه نشانی و نه اثری .

اریم . [ اَ ] (اِخ ) موضعی در خانقاه پی در سوادکوه مازندران . (سفرنامه ٔ مازندران و استراباد رابینو ص ١١٥ بخش انگلیسی ).

اریم . [ اَ ی َ ] (اِخ ) موضعی است قرب مدینه . و ابن هَرْمَة گوید: بادت کما باد منزل ٌ خَلَق بین َ رُبی اَریَم فذی الحَلِفَة. (معجم البلدان ).