ارینبة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ارینبة. [ اُ رَ ن ِ ب َ ] (ع اِ) گیاهی است که بگیاه نَصی ّ ماند. (منتهی الارب ).
ارینبة. [ اُ رَ ن ِ ب َ ] (اِخ ) آبی است غنی بن اعصربن سعدبن قیس را و در قُرب آن وادیهاست . (معجم البلدان ). و آن نزدیک ضریه است . درمنتهی الارب چ طهران ارینیّه (کزبیریّه ) آمده است .