ارینه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ارینه . [ اِ ن ِ ] (اِخ ) رجوع به اِرین شود.
ارینه .[ اُ رَ ن َ ] (اِخ ) ناحیه ای از مدینه . کثیر راست : و ذکرت ُ عَزَّة اِذ تَصاقب دارُها برُحَیّب فأرَینَة فنُخال ِ. و آنرا ((أرابِن )) نیز گفته اند. (معجم البلدان ).