ازخیا

ازخیا. [ اِ زِ ] (اِخ ) یکی از ملوک یهود (از سال ٧٢٣ تا ٦٩٤ ق . م .). وی فلسطینیان را مغلوب ساخت و پایه ٔ بت پرستی را از کشور یهود برانداخت و به رهائی قوم خویش از تحت رقیت آثوریان و نپرداختن باج و خراج کوشید. سناخریب از سلاطین آثور در زمان این شهریار میخواست دیار بیت المقدس را در تحت تسخیرو اقتدار خویش درآورد ولی نتوانست و لشکرش تارومار شد و ناکام برگشت . مناجات چندی از ازخیا بیادگار مانده است . (قاموس الاعلام ترکی ). و رجوع به حزقیا شود.