ازدار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ازدار. [ اِ ] (ع مص ) بازگردانیدن . (منتهی الارب ). اِصدار.
ازدار. [ اَ ] (اِ مرکب ) نامی است که در لاهیجان بدرخت آزاد دهند و نامی است که در علی آباد - حاجیلر به ((زلگووا (پلانیرا) کرناتا)) میدهند و نامهای دیگر آن در آستارا نیل، و در گردنه ٔ چناران آقچه آغاچ است و چوب آن نهایت قابل انحنا است و در رشت چانچو از آن کنند. رجوع به ازاد شود.