ازدانقاذار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ازدانقاذار. [ اَ ] (اِخ ) یکی از بزرگان اسلام که لکنت زبان همچو نبطیان داشت و مانند صهیب بن سنان و عبیداﷲبن زیاد، حاء را ها تلفظ میکرد. (البیان و التبیین چ سندوبی ج ١ ص ٧٥).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ازدانقاذار. [ اَ ] (اِخ ) یکی از بزرگان اسلام که لکنت زبان همچو نبطیان داشت و مانند صهیب بن سنان و عبیداﷲبن زیاد، حاء را ها تلفظ میکرد. (البیان و التبیین چ سندوبی ج ١ ص ٧٥).