ازد

ازد. [ اَ ] (اِخ ) ابن غوث . رجوع به ازد (پدر قبیله ) شود.

ازد. [ اَ ] (اِخ ) ابن فتح . محدثی کشّی است .

ازد. [ اَ ] (اِخ ) ابن النبیت . ابن عبدربه گوید: انما تزوج اراش بن عمروبن الغوث اخی الازدبن النبیت، سلامة ابنة انمار. (عقدالفرید ج ٣ ص ٣١٢).