ازرق پوش
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~.) [ ع - فا. ] (اِفا.)<BR>۱- کسی که جامة کبود پوشد.<BR>۲- صوفی.<BR>۳- (ص.) کنایه از: صوفیِ ریایی.<br>
فرهنگ فارسی معین
(~.) [ ع - فا. ] (اِفا.) ۱- کسی که جامه کبود پوشد. ۲- صوفی. ۳- (ص.) کنایه از: صوفیِ ریایی.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ازرق پوش . [ اَ رَ ] (نف مرکب ) آنکه جامه ٔ نیلگون پوشد. ◄ مجازاً، صوفی : پیر گلرنگ من اندر حق ازرق پوشان رخصت خبث نداد ارنه حکایتها بود. حافظ.