ازرقی هروی | رباعیات | شماره ۵۸

ای گل رخ سر وقامت، ای مایه ناز بر تو ز نماز و روزه رنجیست دراز چندین بنماز و روزه تن را مگدار بر گل نبود روزه و بر سر و نماز