ازنم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ازنم . [ اَ ن ُ ] (اِخ ) موضعی در قول کثیربن عبدالرحمن : تأملت من آیاتها بعد اهلها باطراف اعظام فأذناب أزنُم محانی آناء کأن َّ دروسها دروس الجوابی بعد حَول مُجَرَّم ِ. و براء بجای زاء نیز روایت شده و ازنم، اکثر و اغلب است . (معجم البلدان ).
ازنم . [ اَ ن َ ] (اِخ ) ابن جشم . پدر بطنی است از تمیم . (منتهی الارب ).
ازنم . [ اَ ن َ ] (اِخ ) بطنی است از بنی یربوع . (منتهی الارب ).