ازکان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ازکان . [ اِ ] (ع مص ) دانستن چیزی را و دریافتن . (از منتهی الارب ). شناسیدن . (زوزنی ). ◄ آگاه گردانیدن . (منتهی الارب ). بیاگاهانیدن . (تاج المصادر بیهقی ) (زوزنی ). ◄ گمان بردن یا گمان قوی بردن . ◄ بگمان گفتن و راست برآمدن آن . (منتهی الارب ).
ازکان . [ اَ ](ص ) اژکان . (مؤید الفضلاء). رجوع به اَژْکان شود.