اساری
/vâže/
لغتنامه دهخدا
( اُ ) [ ع. ] (اِ.) جِ اسیر؛ اسیران.<br>
فرهنگ فارسی معین
( اُ ) [ ع. ] (اِ.) جِ اسیر؛ اسیران.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اساری . [ اُرا ] (ع ص، اِ) ج ِ اسیر. (منتهی الارب ) (غیاث ). جج ِ اسیر. (مهذب الاسماء) : و ان یأتوکم اساری تفادوهم و هو مُحرّم ٌ علیکم اخراجهم . (قرآن ٨٥/٢).