اسالة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اسالة. [ اَ ل َ ] (اِخ ) نام آبی است در بادیه . (معجم البلدان ).
اسالة. [ اَ ل َ ] (ع مص ) کشیده رخسار شدن . اَسیل الخدّ گشتن . کشیده روئی . کشیده روی شدن . (تاج المصادر بیهقی ) (زوزنی ).
اسالة. [ اِ ل َ ] (ع مص ) راندن آب و اشک . روان کردن آب و آنچه بدان ماند. (تاج المصادر بیهقی ) (زوزنی ). ◄ دراز کردن، چنانکه نوک و تیزی پیکان را: اسال غرارالنصل ؛ دراز کرد نوک و تیزی پیکان را. (منتهی الارب ).