اسباخ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اسباخ . [ اِ ] (ع مص ) شورناک گردیدن زمین . (منتهی الارب ). ◄ به زمین شوره رسیدن . (تاج المصادر بیهقی ). به زمین شور رسیدن . (زوزنی ) (منتهی الارب ). به زمین شوره دررفتن .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اسباخ . [ اِ ] (ع مص ) شورناک گردیدن زمین . (منتهی الارب ). ◄ به زمین شوره رسیدن . (تاج المصادر بیهقی ). به زمین شور رسیدن . (زوزنی ) (منتهی الارب ). به زمین شوره دررفتن .