اسبارته
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اسبارته . [ اِ ت َ ] (اِخ ) قضائی است در لواءحمید، در ولایت قونیه ٔ اناطول، کرسی آن شهر اسبارته دارای ٢٩ قریه و ٥٢٢ خانه . سکنه ٔ آن ١٣١٥٢ تن . این شهر در مغرب شهر قونیه بین ٣٧ درجه و ٤٥ دقیقه و ١٥ ثانیه عرض شمالی بمسافت ٦٤ میلی شمال اضالیا واقع، شهریست زیبا و بانزهت، نهرهای کوچکی آنرا سیراب کند و ابن بطوطه اسبارته را «سبرتا» یاد کرده است . عمارات و اسواق آن نیکو و دارای بساتین و انهار بسیار است وقلعه ای در کوهی مرتفع دارد. در اسبارته قریب ١٠ جامع و عده ای مساجد و مدارس و کتابخانه ایست دارای ٦٠٠ مجلد و یک مکتب رشدی . و همه ٔ مکاتب متعلق به مسلمانان و مسیحیان است . رجوع به ضمیمه ٔ معجم البلدان شود.