اسباط
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اسباط. [ اَ ] (اِخ ) شیخ یوسف . متوفی بسال ٣٠٠ هَ . ق . (حبیب السیر جزو٣ از ج ٢ ص ١٠٥).
اسباط. [اَ ] (اِخ ) ابن واصل الشیبانی . جاحظ در البیان و التبیین (چ سندوبی ج ١ ص ٣٨) بیتی ازو نقل کرده است .
اسباط. [ اَ ] (اِخ ) ابن نصر، مکنی به ابی یوسف . محدث است .