استا و زند

استا و زند. [ اَ / اُ وُ زَ ](اِخ ) اوستا و تفسیر آن . ◄ غالباً بمعنی اوستا کتاب مذهبی ایرانیان باستان آید : یکی هفته میخوانداستا و زند همی گشت بر گرد آذر نژند. فردوسی . به استا و زند اندرون زردهشت بگفتست و بنموده گرم و درشت . فردوسی . رجوع به اوستا و اوستاک و زند و ژند شود.