استاج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
استاج . [ اِ ] (ع اِ) چوبکی است میان کاواک که بر آن پنبه ٔ ریسیده را برای تافتن پیچند. ◄ یا چیزی که رشته را از دوک بدست بر آن پیچند. (منتهی الارب ). اِستیج .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
استاج . [ اِ ] (ع اِ) چوبکی است میان کاواک که بر آن پنبه ٔ ریسیده را برای تافتن پیچند. ◄ یا چیزی که رشته را از دوک بدست بر آن پیچند. (منتهی الارب ). اِستیج .