استاروه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
استاروه . [ اِ رُ وَ ] (اِخ ) قصبه ٔ مرکز قضائیست در سنجاق کوریچه از ولایت مناستر آرناؤدستان، در ساحل جنوبی دریاچه ٔ اوخری، در ٢٥ هزارگزی شمالی کوریجه، در محلی بسیار دلکش و نزه، دارای یک مسجد جامع، یک تکیه، و یک مکتب در قرب یکساعته راه در شمال غربی همین قصبه، قصبه ٔ دیگر موسوم به بوغرادچ است . ◄ قضائی در جهت غربی دریاچه ٔ اوخری . این قضا شامل ٩٩ ده و چهار مرکز محصولات فلاحتی است . و بیشتر سکنه مسلمان و گروهی مسیحی و از نژاد آراناؤد میباشند. عمده ٔ محصولات ارضی آن عبارت است از: گندم، جوو دیگر حبوبات، در کوهها بیشه های بسیار مشتمل بر درختان جنگلی، کاج و سرو یافت شود، و چراگاه ها دارد.