استبداد/vâže/ذخیره واژهاشتراکهمهفرهنگ فارسی معینفرهنگ فارسی معین(اِ تِ) [ ع. ] (مص ل.) ۱- خود رأی بودن، خودسری. ۲- فرمانروایی مطلق یک حزب. ۳- ظلم و تعدی.مترادفها و واژههای مرتبطخودرایی، خودسری، خودکامگی، دیکتاتوری، یکدندگیواژه قبلی: استبانهواژه بعدی: استبداع