استجبال

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

استجبال . [ اِ ت ِ ] (ع مص ) تمام گرفتن : یقال استجبل ما عنده ؛ تمام گرفت آنچه نزد او بود. (منتهی الارب ).