استراتژ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
استراتژ. [ اِرا ت ِ ] (فرانسوی، اِ) استراتگوس . در یونان قدیم معمولاً سران سپاه را استراتگوس (استراتژ) می خواندند. اثینه در زمان جنگهای ایران و یونان ده استراتگوس داشت که انتخاب ایشان سالی یکبار تجدید میشد و در ظرف سال بنوبت بفرماندهی سپاه می پرداختند. چندی بعد بر قدرت آنان بیفزود چنانکه زمانی حکمران حقیقی اثینه بودند. (فرهنگ تمدن قدیم ).