استرشاح
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
استرشاح . [ اِ ت ِ ] (ع مص ) پروردن ستور خرد تا بزرگ شود. ◄ انتظار گیاه کردن تا بلند و قابل چریدن گردد. انتظار گیاه کردن تادراز شود و بچریدن آید. (منتهی الارب ). ◄ استرشاح بهمی ؛ بلند و دراز شدن آن . (منتهی الارب ).