استرود
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
استرود. [ ] (اِخ ) دهی جزء دهستان بزینه رود بخش قیدار شهرستان زنجان، ٥٣٠٠٠ گزی جنوب قیدار.کوهستان سردسیر. دارای ٤٤٧ تن سکنه شیعه . آب آن از بزینه رود، محصول آنجا غلات، بنشن، دارای قلمستان . راه آن مالرو است . (فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٢ ص ١٢).
استرود. [ اِ رُدْ ] (اِخ ) نام قصبه ایست در ناحیت گلوستر انگلستان در ١٤هزارگزی جنوب شهر گلوستر بر کنار نهر استرود، عده ٔ سکنه ٥٣٠٠٠ تن و کارخانه های منسوجات پشمی و رنگرزی و ترعه ٔ قابل سیر سفاین . و تجارت آن رونق دارد.