استزاده
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اِ تِ دِ) [ ع. استزادة ]<BR>۱- (مص م.) فزون خواستن، فزونی طلبیدن.<BR>۲- مقصر شمردن.<BR>۳- (مص ل.) شکوه کردن، دلتنگی نمودن، ج. استزادات.<br>
فرهنگ فارسی معین
(اِ تِ دِ) [ ع. استزاده ] ۱- (مص م.) فزون خواستن، فزونی طلبیدن. ۲- مقصر شمردن. ۳- (مص ل.) شکوه کردن، دلتنگی نمودن، ج. استزادات.