استشمام
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
استشمام . [ اِ ت ِ ] (ع مص ) بو کردن . بوئیدن . (غیاث ). بو یافتن از چیزی . انبوئیدن . (برهان ). بوی بردن . بو کشیدن . شنیدن . شم ّ. ◄ بوئیدن خواستن . (منتهی الارب ). طلب بو کردن . بوی کردن خواستن . ♦ استشمام کردن ؛ بوئیدن . استنشاق کردن .