استضراب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
استضراب . [ اِ ت ِ ] (ع مص ) استضراب عسل ؛ سپید و سطبر گردیدن شهد. (از منتهی الارب ). سپید شدن انگبین . (تاج المصادر بیهقی ). ضرب شدن عسل، یعنی غلیظ و سفید شدن انگبین . ◄ استضراب ناقه ؛ گشن خواه شدن ماده اشتر. آزمند گشن گردیدن شتر ماده . (منتهی الارب ). ◄ فریب دادن کسی . (منتهی الارب ). فریفتن .