استعرار

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

استعرار. [ اِ ت ِ ] (ع مص ) ظاهر شدن و درگرفتن گر: استعَرَّ الجرب الابل ؛ ظاهر شد و درگرفت گر شتران را. (منتهی الارب ).