استلفاث
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
استلفاث . [ اِ ت ِ ] (ع مص ) بیرون آوردن . ◄ پوشیدن خبر را. ◄ حاجت روا کردن . (منتهی الارب ). ◄ بپایان چیزی رسیدن . ◄ تمام علف خوردن ستور. خوردن ستور تمام علف را. (منتهی الارب ): استلفث الرعی ؛ خورد ستور همه ٔ علف چراگاه را و چیزی از آن باقی نگذاشت .