استوارهیکل

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

استوارهیکل . [ اُ ت ُ هََ / هَِ ک َ ] (ص مرکب ) که تن قوی و ستبر دارد: ناقة مضبرة؛ ماده شتر استوارهیکل . (منتهی الارب ).