اسحوف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اسحوف . [ اُ ] (ع ص ) اِسْحَوْف . ناقه ٔ فراخ سوراخ پستان : ناقة اسحوف یا ناقة اسحوف الاحالیل . ◄ یا ناقه ٔ بسیارشیر که آواز دوشیدن شیر آن شنیده شود. (منتهی الارب ).
اسحوف . [ اِ ح َ ] (ع ص ) اُسحوف . رجوع به اُسحوف شود.