اسعی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اسعی . [ اَ عا ] (ع ن تف ) نعت تفضیلی از سعی . ساعی تر. کوشاتر. کوشنده تر. ♦ امثال : اسعی من رِجْل ؛ قال حمزة لاادری اَ رجل الانسان یراد بها ام رجل الجراد، قلت اکثرالحیوانات یسعی علی الرجل فلایبعد ان یراد به رجل الانسان و غیره التی یسعی علیها. (مجمع الامثال میدانی ).
اسعی . [ اَ عا ] (اِخ ) موضعی است بیمن . (منتهی الارب ).