اسفا

اسفا. [ اَ س َ ] (ع صوت ) بمعنی وااندوه ! الف درآخر این لفظ برای ندبه است . (غیاث ). دریغ! دریغا! ♦ اسفاگوی ؛ دریغاگوی : فراق تو اسفاگوی کرد خلقی را بدان سبب که ز یوسف بسی تو خوبتری . سوزنی .