اسفرورین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اسفرورین . [ ] (اِخ ) قصبه ای جزء دهستان رامند بخش بوئین شهرستان قزوین، ٢٦٠٠٠ گزی شمال باختر بوئین، ١٨٠٠٠ گزی راه شوسه . در جلگه معتدل . ٣٤٥٢تن سکنه . آب آن از رودخانه ٔ خررود. محصول آن غلات، کشمش، بادام، نخود، میوه جات . صنایع دستی آن جاجیم و جوال بافی . شغل اهالی زراعت . راه آن مالرو است، ماشین نیز میتوان برد. (فرهنگ جغرافیائی ایران ج ١ ص ١٢).