اسفزاری

اسفزاری . [ اَ / اِف َ / ف ِ ] (اِخ ) معین الدین . رجوع بمعین الدین شود.

اسفزاری . [ اَ / اِ ف َ / ف ِ ] (ص نسبی ) منسوب به اسفزار، شهری بین هرات و سجستان . (انساب سمعانی ).

اسفزاری . [ اَ / اِ ف َ / ف ِ ] (اِخ ) (خواجه امام ) مظفر اسفزاری . یکی از اعاظم منجمین . و اوست که با عمر خیام و جماعتی دیگر از اعیان منجمین در سنه ٔ ٤٦٧هَ .ق . بفرمان سلطان ملکشاه سلجوقی رصد معروف ملکشاهی را که رصد جلالی نیز گویند بستند، و ابن الاثیر در حوادث سنه ٔ ٤٦٧ هَ .ق . ازو به «ابوالمظفر اسفزاری » تعبیر کرده است . (تعلیقات چهارمقاله ٔ عروضی ص ٢٢٨).